1ste zondag 40-dagentijd - Invocabit (Roept hij Mij aan) - 22 februari 2026
De Veertigdagentijd is een tijd van inkeer en bezinning. De Geest waaiert breed uit.
Zand, eindeloze vlakte, onbekende verleidingen;
de blauwe bloemen en de duif als teken van de Geest, die helpt onze weg te vinden.
De eerste kaars is uitgeblazen, 5 blijven branden.
Het liturgisch bloemstuk heeft betrekking op Mattheüs 17: de Verheerlijking op de Berg.
In dit Bijbelgedeelte neemt Jezus zijn drie vrienden Petrus, Johannes en Jacobus mee op een hoge berg.
De drie bloemen staan symbool voor de drie apostelen, die met Jezus de zorgen meedragen op de weg die Hij moet gaan. Zij mogen groeien in geloof en in vertrouwen.
De witte bloemen zijn Zuidenwindlelies. Verder zijn er o.a. wilgenkatjes en groene kornoeljetakken in de schikking verwerkt. De tweede kaars is gedoofd.
De dienst van deze zondag vierden we in de kerk van Suwâld. Hier geen liturgische schikking, wel werd de derde kaars gedoofd. Links de paaskaars van Suwâld.
Johannes 9: "Zolang ik in de wereld ben, ben ik het licht voor de wereld."
In de stille winter groeien de knoppen die even later openbarsten, witte tere bloemen als het eerste licht, het zien van de lente.
Witte bloempjes en uitbottende takken met witroze bloempjes. Hoewel hier niet erg zichtbaar, is roze de kleur van deze zondag. Nu branden er nog twee kaarsen.
De bloemen zijn als tranen, er wordt geweend bij het missen van een geliefde, maar de bloemen en de rode takken staan ook symbool voor de herinnering aan het leven met elkaar.
De Schriftlezing was uit Johannes 11 over Jezus' opwekking van Lazarus uit de dood.
Rode bloemen worden vaak gebruikt bij zondag Judica, een verwijzing naar het bloed van Christus, voor ons vergoten.
De bloemen zijn rode tulpen, rode ribes (de tranen), en roze knopjes van het struikje Skimmia japonica 'Rubella'.
Links bloemtrosjes van de vroegbloeiende Skimmia, waarvan pas enkele bloempjes open zijn. Rechts de kandelaar met nog maar 1 brandende kaars.
Mattheüs 21:9 :
"Hosanna voor de Zoon van David, gezegend Hij die komt in de naam van de Heer."
De palmtakken wuiven het Hosanna. Vreugde om een nieuw begin, vol vertrouwen in de toekomst.
Voor de palmtakken een vaasje met buxus, en ernaast een paar uitbottende narcisbolletjes. Nu is ook de laatste kaars gedoofd.
Aan het einde van de dienst komen de kinderen binnen met hun Palmpasenstokken.
De Palmpasenstokken waren weer mooi versierd.
En buiten vormden de kinderen weer een "erehaag" met hun Palmpasenstokken, waar alle kerkgangers tussendoor liepen. Hoewel het vrij koud was kwam er ook nog een zonnetje door.
Johannes 13 : 4-5 - Jezus legde zijn bovenkleed af, sloeg een linnen doek om en goot water in een waskom.
 Witte viooltjes, symbool van nederigheid. | De wind waait, het maakte het grote klein, witte bloemen, teer en onschuldig als teken van zachtmoedigheid. |
.jpg)
Johannes 19 : 30 - Jezus zei : "Het is volbracht." Hij boog zijn hoofd en gaf de geest.
.jpg) Aan het eind van deze dienst wordt ook de Paaskaars gedoofd. | Het is stil geworden, pijnlijke stekels en bloemen bloedrood bij het kruis. |
Een uitbundig Paasboeket in typische Paaskleuren, wit en geel; narcissen, voorjaarsbloemen bij uitstek, worden niet voor niet ook Paaslelies genoemd.
Een prachtige schikking van narcissen, freesia's, gele rozen, gipskruid, bonte Euonymus en enige kweetakjes.
De nieuwe Paaskaars werd aangestoken. De symbolen zijn zoals gebruikelijk Alpha en Omega, met daartussen een bepaald thema -
hierbij het kruis, een wereldbol en een regenboog - hoe divers ook, overal ter wereld wonen mensen voor wie Christus is gestorven en opgestaan.
Vier meisjes speelden paasliederen op de trompet.
In een pauze tijdens de feestelijke paasdienst kreeg iedereen een traktatie aangeboden.
Tijdens de kindernevendienst hadden de kinderen een zonnebloemzaadje gekregen in een bloempotje wat ze mooi hadden versierd.
